Saturday, September 17, 2011

The Role of Righteous Spouse, Friends and Companion




Course: DHD 302
Student: Al Madzhar Ahmadul
HD Diploma Program


In your own words, outline the role of having righteous companions’ friends, and spouses in 600 words.

The Purpose of Creation

The importance of having a righteous companion cannot be overstated and perhaps will be understood fully when viewed from a bigger perspective of Islam on the purpose of our existence. In the age of where everything is romanticized to maximize profit in an unrestricted free market economy, love, lust and desire are promoted incessantly in subliminally driven marketing strategies. Therefore it is no wonder that one might frown or wonder that why in Islam, love is not a necessary pre requisite of marriage? Love may or may not be present at the beginning of marriage but it will be developed later on – a love that sprung from mutual respect and the winning of admiration.
In Islam, the purpose of existence is to live life in obedience to the Creator, fulfilling the responsibilities of man/woman to his/her Lord, self, parents, spouse, children, the society at large. This is accomplice by being a dutiful servant to the Lord. “I have not created the Jinn and Men except that they should worship Me” (Soorah Adh-Dhaariyat 51:56).

Marriage is half of Deen (Religion)

And so the prince marries the princess or the knights in shining armor weds the damsel in distress and they live happily ever after. Or is it?
Life is a journey of worship hence like any other journey with many pitfalls and traps, a righteous companion who constantly reminds of worship and obedience is a necessity. This does not only applies to marriage but extends towards friendship and companionship.
It is having common goals and aspirations that despite the personal difference, the relationship continues to grow because of having a common destination. It is perhaps of this and others as well, that the Prophet Sallallahu alaihi wasallam affirmed that marriage is half of our religion.

Righteous Offspring

Raising righteous children is perhaps one the biggest responsibility a person can ever have. It is a life-long commitment that consumes one’s health and wealth. Perhaps for the poor and the middle class, it is the single most expensive investment materially. Parents often forget their own selves just to provide their children good education and a better opportunity in life. As though raising children is not already a daunting task, raising them according to Islamic perspective is the real challenge and obligation of the Muslim parents. It is cultivating in them the sense of constant need of and communication with the Creator. It is nurturing in them the faith that one’s action in life will be compensated – even the smallest of them. It is fostering in them the belief that there is a Merciful God who loves to forgive and loves that His servants forgive each other, and many other things.

Just like what was already mentioned, it is having a common goal in marriage that life in this troubled world can be more harmonious. If the husband and wife have different goals and visions for their children, then, peace and harmony at home will be elusive.  Islamic identities are not just accomplished by sending our children to Islamic schools but it is primarily forged at home.

Society

The graphic contrast between the Islamic ideals and the reality of the world can never be more visualized than today’s multimedia driven world. A responsible Muslim who is engrained with the teachings found in the Qur’an and specifically in Soorah Al-Asr, that states that humankind are in loss except those who believe, do righteous good deeds, enjoins one another in truth and enjoins one another in patience (Qur’an 103:1-3), will never be truly at rest when he is surrounded by polytheism, injustices and immorality.  If like minded Muslims aggregate into neighborhoods or groups that have a common goal, they will have more chances of affecting the society. Therefore a strong Muslim community should be at the forefront in enjoining good and prohibiting evil, and in nation-building endeavors and social welfare projects.  Change ultimately must come from within, from one self, family and the society, until it reaches a critical mass where change is not only dreamed but effectuated.

The Role of Righteous Spouse, Friends and Companion




Course: DHD 302
Student: Al Madzhar Ahmadul
HD Diploma Program


In your own words, outline the role of having righteous companions’ friends, and spouses in 600 words.

The Purpose of Creation

The importance of having a righteous companion cannot be overstated and perhaps will be understood fully when viewed from a bigger perspective of Islam on the purpose of our existence. In the age of where everything is romanticized to maximize profit in an unrestricted free market economy, love, lust and desire are promoted incessantly in subliminally driven marketing strategies. Therefore it is no wonder that one might frown or wonder that why in Islam, love is not a necessary pre requisite of marriage? Love may or may not be present at the beginning of marriage but it will be developed later on – a love that sprung from mutual respect and the winning of admiration.
In Islam, the purpose of existence is to live life in obedience to the Creator, fulfilling the responsibilities of man/woman to his/her Lord, self, parents, spouse, children, the society at large. This is accomplice by being a dutiful servant to the Lord. “I have not created the Jinn and Men except that they should worship Me” (Soorah Adh-Dhaariyat 51:56).

Marriage is half of Deen (Religion)

And so the prince marries the princess or the knights in shining armor weds the damsel in distress and they live happily ever after. Or is it?
Life is a journey of worship hence like any other journey with many pitfalls and traps, a righteous companion who constantly reminds of worship and obedience is a necessity. This does not only applies to marriage but extends towards friendship and companionship.
It is having common goals and aspirations that despite the personal difference, the relationship continues to grow because of having a common destination. It is perhaps of this and others as well, that the Prophet Sallallahu alaihi wasallam affirmed that marriage is half of our religion.

Righteous Offspring

Raising righteous children is perhaps one the biggest responsibility a person can ever have. It is a life-long commitment that consumes one’s health and wealth. Perhaps for the poor and the middle class, it is the single most expensive investment materially. Parents often forget their own selves just to provide their children good education and a better opportunity in life. As though raising children is not already a daunting task, raising them according to Islamic perspective is the real challenge and obligation of the Muslim parents. It is cultivating in them the sense of constant need of and communication with the Creator. It is nurturing in them the faith that one’s action in life will be compensated – even the smallest of them. It is fostering in them the belief that there is a Merciful God who loves to forgive and loves that His servants forgive each other, and many other things.

Just like what was already mentioned, it is having a common goal in marriage that life in this troubled world can be more harmonious. If the husband and wife have different goals and visions for their children, then, peace and harmony at home will be elusive.  Islamic identities are not just accomplished by sending our children to Islamic schools but it is primarily forged at home.

Society

The graphic contrast between the Islamic ideals and the reality of the world can never be more visualized than today’s multimedia driven world. A responsible Muslim who is engrained with the teachings found in the Qur’an and specifically in Soorah Al-Asr, that states that humankind are in loss except those who believe, do righteous good deeds, enjoins one another in truth and enjoins one another in patience (Qur’an 103:1-3), will never be truly at rest when he is surrounded by polytheism, injustices and immorality.  If like minded Muslims aggregate into neighborhoods or groups that have a common goal, they will have more chances of affecting the society. Therefore a strong Muslim community should be at the forefront in enjoining good and prohibiting evil, and in nation-building endeavors and social welfare projects.  Change ultimately must come from within, from one self, family and the society, until it reaches a critical mass where change is not only dreamed but effectuated.

Tuesday, July 26, 2011

Ang Pag-aayuno at ang Pang-espirituwal na Kadalisayan

 

060720112141

 

Bismillah walhamdulillah wassalatu wassalamu ‘ala Rasoolillah

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

O kayong mga sumasampalataya! Iginawad sa inyo ang pag-aayuno katulad ng pag-gawad nito sa mga nauna sa inyo, nang sa gayon kayo ay maging mga Muttaqoon.

Ang layunin ng pag-aayuno ay upang magtamo ng Taqwa o a pagiging may kamalayan sa Diyos at pagkatakot kay Allah. Ang kakayanan upang masugpo ang mga pasaway na kalikasan ng sarili, sa isang banda, at ang pag-linang ng lakas ng sarili, sa kabilang banda, ay lubos na kailangan sa kaparaanan ng paglilinis ng kaluluwa. Ito ay dahil sa panahon ng pag-ayuno sa Ramadan, maraming mga pagkakataon, biyaya at mga kaparaanang maaring makamtan at magamit nang ang kaluluwa ay malinisan.

Una, ang pagpatawad ng kasalanan ay may positibong naidudulot sa paglinis ng kaluluwa. Ang pagipon ng mga kasalanan ng nagdaang taon ay nagdudulot sa kunsensya ng endless guilt at ang pakiramdam na ang kasalanan ay napapatawad ay nagbibigay ginhawa sa napapagod na puso. Hindi ka ba nagtataka na kung papaano hindi makatulog ang mga tao sagabi sapagkat sila ay nakapinsala sa iba o di kaya’y nakipag-away sa iba? Ang mabigat na pasanin na ito sa kaluluwa ng nananampalataya ay natatanggal kapag may pagkakasunduan na muli. Kagaya nito, si Allah swt, dahil sa kanyang awa, ay nagpapatawad sa mga nag-aayuno na nagsasanhi naman ng paghupa ng masamang pakiramdam mula sa kanyang nagdaang kasalanan laban kay Allah. Sinabi ni Propeta Muhammad:

من صام رمضان ايمنا و احتصابا غفر له ما تقدم من ذنبه

Ang sinuman ang nag-ayuno sa buwan ng Ramadan, habang siya ay may Iman at may Ihtisab, ang kanyang nagdaang kasalanan ay papatawarin para sa kanya.

Ang hadeeth na ito ay nagbanggit ng dalawang saligan/kundisyon upang mapatawad ang mga kasalanan. Una, ang nag-aayuno ay dapat na Mu’min. Ang Al- Ihtisab naman ay may tatlong kahulugan: pagkakaroon ng matatag na panindigan, pag-asa sa gantimpala at pagiging malugod sa gawain (ng pag ayuno) na hindi tinuturing na ang gawain na ito ay isang mabigat na pasanin.

Pangalawa, dapat ay maramdaman niya na gumagawa siya ng isang bagay na lubhang mahal at natatangi kay Allah. Ang bawat Gawain ng apo ni Adan ay katumbas ng sampu hanggang pitong daan bilang, liban lang sa pag-aayuno na gagawaran ng gantimpala ni Allah, Al Kareem ang Higit na Mapagbigay.

Pangatlo, dinadalisay ang espiritu ng pag-aayuno sa paglinang ng napakahalagang katangian ng pagkamatiisin. May tatlong uri ng pagiging matiisin: Pagiging matiisin sa pagtupad ng mga obligasyon, pagiging matiisin sa pag-iwas sa mga ipinagbabawal at ang pagiging matiisin sa panahon ng kalamidad. Ang lahat ng tatlong ito ay nasasanay sa nag-aayunong tao sa pamamagitan ng pagsagawa ng mga obligasyon ng mga gawain ng pag-aayuno, pag-iwas sa mga masasama, madudumi, walang saysay, at makasalanang mga gawain at ang pagigiing matiisin sa mga paghihirapan na maaring maganap habang nag-aayuno.

Pang-apat, ang pag ayuno ay nagpapaaalala sa tunay na dahilan ng paglikha at ng diwa ng Islam. Na sa pag-samba kay Allah, di maiiwasan na sumuko sa Kanyang Kagustuhan muna; na mauuna muna si Allah bago ang sariling hangarin. Lalo na sa mga nakatira sa mga bansang di-Muslim na nakakadama ng tukso na kung saan ang lahat ay kumakain at umiinom habang ikaw ay nagpipigil sa sarili dahil gusto mong sundin ang kagustuhan ni Allah.

Panglima, ang lahat ay tila bagang bumabagal sa buwan ng Ramadan (lalo na sa mga bansang Muslim), at karaniwan na (ang mga tao) ay walang lakas ng gumawa ng mga bagay na walang kabuluhan. Samakatuwid, magkakaroon ng maluwag na panahon ng mag-isip at mag-muni muni. Ito ay nagbibigay sa isang tao ng maraming panahon ma mag-isip tungko sa kanyang buhay at marahil sa mga kasamaan na kanyang nagawa.

Pang-anim, ang pagdama at pag-gawa ng isang gawain ay tunay na nagbibigay ng kasiguraduhan kaysa sa pag-saksi lamang. Ilang ulit na tayong nakakita ng mga larawan ng mga malnourish na bata as Afrika at nakadama tayo ng awa sa kanila, subalit di pa rin natin mararamdaman kung papaano magutom at makatikim ng sakit ng gutom sa ating tiyan. Ito ay dapat na magdudulot sa atin na maging mapagsalamat sa mga biyaya ni Allah.

Pangpito, ang pag-aayuno ay nakakatulong upang makamit natin ang ating potensyal bilang tao. Mayroong iilan sa atin na nag-iisip na ang mga obligasyon at ipinagbabawal sa Islam ay napakahirap o hindi maaring ipatupad lalo na sa mga di-Muslim na lipunan kaya’t ating hinahayaan ang ating sarili na gumawa ng mga Haram na gawain dahil iniisip natin na wala na tayong magagawa hinggil dito. Subalit sa Ramadan, hindi lang ang haram ang ating iniwasan, ngunit pati na rin ang Halal. Kung may kakayanan tayong umiwas sa mga pinapahintulutan, papaano pa kaya ang mga ipinagbabawal. Ito ay higit na totoo sa mga naninigarilyo! Katunayan ang pag-ayuno ay pagsasanay sa unti-unting pag-iwas sa nakakahumaling na epekto ng paninigarilyo.

Pangwalo, ay ang pagtungo kay Allah at pag-unawa ng pangangailangan sa Kanya. Kapag babawiin ni Allah ang ating pangunahing pangangailan bilang mga tao, sino ang makakatulong sa atin? Isipin natin na tatanggalin ni Allah ang ating panlasa o pagkabusog. Dahil tayo ay ipinanganak na buo ang ating pandama at mga kamay at paa, tayo ay nakakalimot na sa katiyakan ito ay hindi naman talaga atin. Ang katotohanang ito ay maliwanag na matutunghayan sa mga taong may sakit tulad ng Stroke na paralisa ang kalahati ng katawan. Ang kanyang kalahating katawan ay nakakabit parin sa kanya, nakikita niya ito, subalit hindi ito ay kayang igalaw at minsan ito pa ay hindi niya nararamdaman na nandoon pa rin. Subhanallah!

Pangsiyam, narinig na natin ang hadeeth ng Propeta: “Ang sinuman ang makapangako sa akin ng kung ano ang nasa pagitan ng kanyang balbas (dila) at ng nasa pagitan ng kanyang hita, aking ipapangako sa kanya ang paraiso”. Di mo ba nakikita? Ang pag-aayuno ay tumutulong sa atin na maging maingat sa ating mga sinasabi at maging maingat sa pakikipag-ugnayan sa kabaro natin.

Pangsampu, pinapaalala sa atin ng pag-aayuno na hindi tayo narito upang kumain at uminom lamang; ika nga, ang ating pag-iral ay di lamang upang busugin ang ating makamundong hangarin; na nandito tayo para sa mas mataas na dahilan, at ito ay ang pagsamba kay Allah. Sa medaling salita, tayo ay kumakain di lamang upang tayo ay mabuhay subalit upang sumamba sa Manlilikha. Ito ay ang nag-bubukod sa atin mula sa mga moderno at secular na materiyalistik na tao na kumakain lamang upan mabuhay, o di kaya’y mas masahol pa, iilan sa kanila na nabubuhay lamang upang kumain.

Labing Isa, ang pag ayuno ay pagkakataon na mapatunayan natin kay Allah ang ating malinis na hangarin. Ang lahat ng uri ng pagsamba ay nakikita ng iba pati na ang pagkawang gawa na kung saan alam ng tumatanggap na may nag-bigay sa kanya ng patago. Subalit sa pag-aayuno, walang nakaalam kung totoo ngang nag-ayuno ka nga o patagong sumubo ng pagkain sa iyong bibig liban lamang si Allah. Ang kadalisayan sa gawain ay isang pangunahing pangangailangan sa pagtanggap ng mga gawain at tagumpay.

Labing Dalawa, natutulungan ng pag-aayuno ang sakit na ‘maghangad pa na marami’. Kapag mapag-isip isip lamang nga tao na siya ay nabubuhay sa isa’t kalahating kainan lamang sa isang araw, at ito lang ang kanyang tunay na pangangailangan. Ilan sa atin ang may ganitong sariling-gawa na pangangailangan, na gawa gawa lamang natin na ating pinaniniwalaan. Ilan sa atin ang nagsasabi na “Hindi ko kayang mabuhay kung walang smart phones o may V8 na sasakyan o tatlong palapag na bahay”? Ating ginagastos ang ating yaman sa mga bagay na hindi naman talaga pangangailangan.

Higit sa lahat, malaki ang papel ng Taqwa sa lahat ng ito. Itong lakas na gumawa ng mga ipinag uutos ni Allah, ang pagpipigil sa sarili na pumipigil sa atin upang maiwasan ang mga ipinagbabawal ni Allah sa atin, at itong pagmamahal kay Allah na nagdudulot sa atin na gumawa ng mga bagay higit pa sa Kanyang ipinag-uutos. Ang pag-ayuno sa Ramadan at ang Tarawih, ay nilalaman ang lahat ng ito, nililinis ang ating espiritu at ginagawa tayo na papalapit ng papalapit kay Allah. Sinabi ni Allah: “Ang sinuman ang may galit sa Aking kaibigan, ako ay nagpapahayag ng digmaan sa kanya. Napapalapit ang Aking alipin (tao) sa Akin sa pamamagitan ng pagtupad ng mga obligasyon na Aking iginawad sa kanya; at ang Aking alipin ay patuloy na papalapit sa Akin sa kanyang pag-gawa ng mga Sunnah na gawain hanggang siya ay Aking mahalin. At kapag mahal Ko na siya, Ako ay (nagiging) kanyang pandinig, ang kanyang paningin na kanyang nakikita, ang kanyang kamay na kanyang ginagamit, at ng kanyang paa na kanyang ipinanglalakad. Kapag siya ay hihingi sa Akin, tunay na pagbibigyan Ko siya, at kapag siya ay humingi ng kanlungan, Akin itong ibibigay sa kanya. (Bukhari)

Wednesday, April 06, 2011

Soorah Al-‘Asr – Fanar Curriculum

Download PDF:  http://viewer.zoho.com/docs/pfPdbi

Soorah Al-‘Asr (103)

Pambungad

Ang Soorah Al-‘Asr ay ipinahayag sa Makkah at ang mga talata nito ay tatlong talata. Ito ay dumating nang may napaka-iksing ulat, upang ipaliwanag ang mga kadahilanan ng kaligayahan ng tao, at ang kanyang tagumpay sa buhay na ito, o di kaya’y kanyang pagkalugi at pagkasawi. Ang Allah ay nanumpa sa Al-‘Asr, ang panahon na kung saan nagwawakas dito ang bagay-bagay ng sangkatauhan. Ito ay naglalaman ng iba’t-ibang uri ng kamanghaan at aral na tumutukoy sa kapangyarihan at karunungan ng Allah, na ang sangkatauhan ay nasa kalugian at kakulangan, liban lamang sa mga nagtataglay ng mga apat na katangian, na nabanggit sa Soorah. Ang mga ito ay:

  • Pananampalataya – Pag-gawa ng Mabuti - nagbibigay ng payo sa isa’t-isa sa Katotohanan - nagtatagubilin at nagpapayuhan sa isa’t isa sa pagtitiyaga. Ang mga katangian na ito ay itinuturing na bilang mga batayan ng kabutihan at saligan ng relihiyon. Nang dahil dito, sinabi ni Imam Ash-Shafi’ee (kaawaan nawa siya ng Allah): Kung hindi nagpanaog ang Allah ng iban Soorah liban sa Soorah na ito, sapat na ito sa sangkatauhan.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ

[وَالْعَصْرِ- إِنَّ الإِنسَـنَ لَفِى خُسْرٍ- إِلاَّ الَّذِينَ ءامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ وَتَوَاصَوْاْ بِالْحَقّ وَتَوَاصَوْاْ بِالصَّبْرِ-]

Transliteration

Bismillahir Rahmanir Raheem

Wal-‘Asr – Innal insaana lafee khusr – illalladheena aamanu wa ‘amilus saalihati wa tawaasaw bil haq wa tawaasaw bis-sabr.

(Ako [Allah] ay nanunumpa sa Al-‘Asr [Panahon]. Katotohanan! Ang tao ay nasa kawalan [pagkapahamak]. Maliban sa mga sumasampalataya at nagsisigawa ng kabutihan at nagbibigay ng payo sa isa’t-isa sa Katotohanan at nagtatagubilin at nagpapayuhan sa isa’t isa sa pagtitiyaga.)

Kahulugan ng mga Salita

Salita

Kahulugan

Al-’Asr

Ang Panahon

Khusr

Pagkaligaw at pagkasawi

Aamanu

Pananampalataya sa Allah, sa Kanyang mga anghel, sa Kanyang mga Kapahayagan, sa Kanyang mga Sugo, sa Huling Araw, at sa Kanyang tadhana masama man o mabuti

As-Saalihaat

Mga gawang may kapakinabangan sa sangkatauhan at hindi magdudulot ng kapahamakan kahit kanino.

Tawaasaw

Pagbibigay payo ng bawat isa

Al-Haq

Lahat ng uri ng kabutihan

As-Sabr

Lakas ng sarili upang pasanin ang kahirapan sa pag-gawa ng kabutihan at pag-iwas mula sa kasamaan.

Kabuuoang Kahulugan

Sumumpa ang Allah sa panahon sa marangal na Soorah na ito, at ito ay ang paglipas ng panahon ng gabi at araw nang ganap at maayos na paraan. At ito ay ang panahon ng liwanag at kadiliman, tag-init at taglamig, at dito nagaganap ang gawa ng mga tao, maging ito man ay mabuti o masama. Ang ligaw at sawing tao ay may pagkiling patungong kasamaan. Kanyang sinusunod ang kanyang mga pagnanasa. At hindi dahil sa panahon siya ay pumasok sa kanyang pagkaligaw at pagkasawi sapagkat ang bawat sandali na lumilipas mula sa gulang ng tao ay nagsisilbing babala sa paglapit ng kanyang kamatayan.

Sinabi ng isang Manunula:

Tunay na tayo ay magalak sa mga araw na lumipas

Ang bawat araw na dumaan ay pagbabawas ng buhay

At walang makakaligtas sa pagkaligaw at pagkasawi liban lamang ang mga matapat sa Allah, at nananampalataya sa Kanyang mga Kapahayagan at mga Sugo, at nagsisipagsagawa ng Kabutihan na nagbibigay sa kanila ng pakinabang at hindi nagsasanhi ng kasamaan sa iba. Sila ay nag aanyaya sa bawat isa tungo sa pagsunod ng katotohanan, at pag-gawa ng kabutihan at sa pagsasanay sa sarili sa pag pasan ng mga kahirapan na magaganap sa pag-gawa ng kabutihan at pagpasan sa mga di kanais-nais dulot ng pag-iwas mula sa masamang pagnanasa at kasamaan.

Pagsasanay

1. Isulat ang mga sumusunod na salita sa kanilang tamang kinalalagyan mula sa mahalagang Soorah.

(Al-insaan – Khusr – Amaanu – As-saalihaat – Bis-sabr)

Bismillahir Rahmaanir Raheem

(1) Wal ’Asr. (2) Inna _____ lafee _____. (3) Illalladheen ______ wa amilu ______ wa tawaasaw bil haqqi wa tawaasaw _________.

2. Ipagdugtong ang mga salita at kanilang kahulugan

Salita

Kahulugan

Al-’Asr

Pagkaligaw at pagkasawi

Khusr

Ang Panahon

Aamanu

Lahat ng uri ng kabutihan

Al-Haq

Pananampalataya sa Allah, sa Kanyang mga anghel, sa Kanyang mga Kapahayagan, sa Kanyang mga Sugo, sa Huling Araw, at sa Kanyang tadhana masama man o mabuti

3. Sa ano sumumpa ang Allah sa umpisa ng marangal na Soorah?

4. Papaano magaganap ang kasayahan ng tao sa mundo at sa kabilang buhay?

a. _____________________________________________________

b. _____________________________________________________

c. _____________________________________________________

d_____________________________________________________

2. Magbanggit ng dalawang aral mula sa mga mararangal na talata ?

3. Mainam na isaulo ang Soorah Al-’Asr

Wednesday, March 30, 2011

Tafseer Soorah Al-Masad (111)

271120101412 Qatar’s State Mosque

Tafseer ibn Katheer sa Wikang Filipino

Download PDF: http://viewer.zoho.com/docs/tpTa6

بسم الله الرحمن الرحيم

تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ (1) مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ (2) سَيَصْلَى نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ (3) وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ (4) فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ (5)

Tafseer ng Soorah Tabbat (Al-Masad).

Ito ay ipinahayag sa Makkah.

Sa Ngalan ni Allah, Ang Mahabagin, Ang Maawain

(1) Maglaho ang mga kamay ni Abu Lahab (ang tiyuhin g Propeta), maglaho siya! (2) Ang kanyang kayamanan at kanyang mga anak ay walang magiging kapakinabangan sa kanya! (3) Tiyak na siya ay sisilaban sa Nagalagablab na Apoy! (4) Gayundin ang kanyang asawa na nagdadala ng mga Panggatong (mga tinik ng Sadan na kanyang iniuumang sa landas ng Propeta, o ang kanyang paninirang –puri sa Propeta) (5) Sa kanyang leeg ay nakapulupot ang lubid ng Masad (mga himaymay ng palmera).

Sinabi ni Al-Bukhari na sinabi ni Ibn ’Abbas[1]: Lumabas ang Propeta Muhammad r sa Al-Bathaa’[2] at siya ay umakyat sa bundok at nagtawag ”O mga tao, halika kayo ngayon din!” Nagtipon ang Quraish[3] sa paligid niya at sinabi niya: ”Kapag sasabihin ko sa inyo na lulusubin kayo ng inyong kaaway sa umaga o sa gabi, maniniwala ba kayo sa akin?” Sinabi nila: ”Oo”. Sinabi niya: ”Ako ay isang tagapag babala sa inyo sa isang masakit na kaparusahan na darating”. Sinabi ni Abu Lahab: ”Nang dahil ba dito kaya mo kami tinipon? Kasawian sa iyo!”. Kaya’t ipinahayag ni Allah ”Maglaho ang mga kamay ni Abu Lahab, maglaho siya!”[4]

Sa isang salaysay: Kanyang pinagpag ang kanyang kamay (na may alikabok) at nagsabi. ”Kasawian sa iyo sa buong araw na ito! Nang dahil ba dito kaya mo kami tinipon?” Kaya’t ipinahayag ni Allah ”Maglaho ang mga kamay ni Abu Lahab, maglaho siya!”[5]

Ang unang bahagi ay panalangin laban sa kanya at ang pangalawa ay pagbigay ng kaalaman tungkol sa kanya[6]. Si Abu Lahab ay isa sa mga amain ng Propeta Muhammad r at ang kanyang pangalan ay Abdul-‘Uzza bin ‘Abdul Muttalib at ang kanyang Kunya[7] ay Abu ’Utaibah. Siya ay tinawag na Abu Lahab dahil sa maaliwalas niyang mukha. Marami siyang nagawang pinsala sa Propeta r at matindi ang poot niya sa kanya, pag-alipusta sa kanya, at minamaliit niya siya at ang kanyang relihiyon.

Sinabi ni Imam Ahmad: salaysay ni Ibraahim bin Abee Al-’Abbas, mula kay ’Abdur-Rahman bin Abee Az-Zinaad, mula sa kanyang ama na nagsabi: Sinabi sa akin ng isang lalaki na ang pangalan ay Rabee’ah bin ’Abbaad mula sa tribo ng Ad-Dayl, sa panahon ng Jaahiliyyah [8] ngunit yumakap din sa siya Islam. Kanyang sinabi: ”Nakita ko ang Propeta r sa panahon ng Jaahiliyyah sa Pamilihan ng Dhu Al-Majaaz na nagsasabi: ’O mga tao sabihin niyo Laa ilaha illallaah[9] nangsagayon kayo ay magtagumpay’ at nagsitipon ang mga tao sa paligid niya. Sa kanyang likod ay isang lalaki na duling at may dalawang trintas ang buhok na nagsasabi: ”Siya ay isang sinungaling na Sabaa’i[10]”. Sinusundan niya siya kahit saan man siya mapunta. Nagtanong ako tungkol sa kanya at kanilang sinabi: ”Siya ay ang kanyang tiyuhin na si Abu Lahab”.

Itinala ni (Imam Ahmad) mula kay Suraij, mula kay Ibn Abee Ziyaad, mula sa kanyang ama, na nagbanggit din ng salaysay na ito. Sinabi ni Abu Ziyaad: ”Sinabi ko kay Rabee’ ’Bata ka pa ba sa panahon na iyon?’” Sinabi niya: ”Hindi, Wallahi, sa mga araw na yaon ako ang pinaka matalino at ang pinakamalakas na mag-ihip (ng plauta). Mag-isang nagtala ni Imam Ahmad sa salaysay na ito[11]. Tungkol naman sa salita ni Allah,

[مَآ أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ ]

(Ang kanyang kayamanan at mga anak (kasab) ay hindi niya mapapakinabangan!) Sinabi ni Ibn ‘Abbas at ng iba pa na,

[وَمَا كَسَبَ]

(At ang kanyang (kasab) ay hindi niya mapapakinabangan!)” Ang kahulugan ng ’kasab’ ay mga anak niya.” Magkatulad na salaysay ay naitala din mula kay ’Aishah, Mujaahid, ’Ata’, Al-Hasan at Ibn Sireen. Nabanggit mula ka Ibn Mas’ood na nang nagtawag ang Propeta r sa mga tao tungo sa kanyang pananampalataya, sinabi ni Abu Lahab, ”Kahit na totoo pa ang sinasabi ng aking pamangkin, tutubusin ko ang aking sarili sa pamamagitan ng aking mga anak.” Kaya’t ipinahayag ni Allah,

[مَآ أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ ]

(Ang kanyang kayamanan at mga anak ay walang magiging kapakinabangan sa kanya!) Pagkatapos sinabi ni Allah,

[سَيَصْلَى نَاراً ذَاتَ لَهَبٍ ]

Tiyak na siya ay sisilaban sa Nagalagablab na Apoy!

Ang Tadhana ni Umm Jameel, ang Asawa ni Abu Lahab

[وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ ]

(Gayundin ang kanyang asawa na nagdadala ng mga Panggatong) Ang kanyang asawa ay isa sa mga nangungunang babae sa Quraysh at siya ay kilala bilang Umm Jameel. Ang kanyang pangalan ay ‘Arwah bint Harb bin Umayyah at siya ay ang kapatid na babae ni Abu Sufyan. Tinatuguyod niya ang kanyang asawa sa di-pananampalataya, pag-tanggi at kasuwailan. Samakatuwid siya ay tutulong sa pag-lapat ng parusa niya (Abu Lahab) sa loob ng apoy ng Impyerno sa Araw ng Paghuhukom. Kaya’t sinabi ni Allah,

[وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ - فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍ ]

(na nagdadala ng mga Panggatong. Sa kanyang leeg ay nakapulupot ang lubid ng Masad) ang ibig sabihin ay, siya ay magdadala ng panggatong at ito ay ibabato niya sa kanyang asawa nang sa gayon lalong titindi ang kanyang kalagayan (kaparusahan), at siya ay handa at gayak na gagawin ito.

[فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍ ]

(Sa kanyang leeg ay nakapulupot ang lubid ng Masad). Sinabi nina Mujaahid at ’Urwa, ” mga himaymay ng palmera ng Impyerno.” Nagsalaysay si Al-’Awfi mula kay Ibn ’Abbas, ’Atiyah Al-Jadali, Ad-Dahhak at Ibn Zayd na dati niyang gawi na maglagay ng mga tinik sa danaanan ng Sugo ni Allah r. Sinabi ni Al-Jawhari, ”Ang Al-Masad ay tumutukoy sa himaymay, at ito rin ay lubid na gawa sa himaymay ng palmera. Ito rin ay gawa mula sa balat ng kamelyo o di kaya’y mula kanilang balahibo. Sinasabi sa (wikang Arabe) Masadtul-Habla at Amsadhuhu Masadan, kapag mahigpit mong tinatali ang tali.” Sinabi ni Mujaahid,

[فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍ ]

(Sa kanyang leeg ay nakapulupot ang lubid ng Masad) “Ang kahulugan nito ay isang kuwelyo na bakal.” Di mo ba nakikita na tinatawag ng mga Arabo ang kable ng kalo na Masad?

Ang Salaysay ng Asawa ni Abu Lahab na sinasaktan ang Sugo ni Allah r

Sinabi ni Ibn Abi Haatim na ang kanyang ama at si Abu Zur’ah ay nagsasabi si ‘Abdullah bin Az-Zubayr Al-Humaydi na sinabi sa kanila ni Sufyan na nagsalaysay si Al-Walid bin Katheer mula kay Ibn Tadrus na siya namang nagsalaysay mula kay Asma’ bin Abi Bakr na, “Nang,

[تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ]

…maihayag ang (Maglaho ang mga kamay ni Abu Lahab!), ang may isang-mata na si Umm Jameel bin Harb ay lumabas ng pataghoy, at siya ay bato sa kanyang kamay. Kanyang sinasabi, ‘Kanyang binabatikos at ating mga ninuno, ang kanyang relihiyon ay kinamumuhian natin, at ang kanyang utos ay sumuway sa atin’ Nakaupo ang Sugo ni Allah r at si Abu Bakr sa Masjid (ng Ka’bah) ay kasama niya. Nang Makita siya ni Abu Bakr sinabi niya, ‘O Sugo ni Allah! Papalapit na siya at nangangamba ako na makikita ka niya.’ Tugon ng Sugo ni Allah,

«إِنَّهَا لَنْ تَرَانِي»

(Tunay na hindi niya ako makikita) At kanyang binasa ang ilan samga talaga ng Qur’an upang mapangalagaan ang sarili niya. Ito ay katulad ng sinabi ni Allah,

[وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرءَانَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالاٌّخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُورًا ]

(At nang ikaw (O Muhammad) ay dumadalit ng Qur’an, inilagay Namin sa iyon gpagitan at ng mga hindi sumasampalataya sa Kabilang Buhay ang hindi nakiktiang lambong.) (17:45). Kaya’t siya ay lumapit hangga’t siya ay nakatayo na sa harapan ni Abu Bakr at hindi niya nakita ang Sugo ni Allah r. Kaya’t sinabi niya, ‘O Abu Bakr! Tunay na ako ay nabalitaan na ang iyong kaibigan ay gumagawa ng mapanglait na tula tungkol sa akin! Tugon ni Abu Bakr, ‘Hindi! Sumpa ko sa Panginoon ng Bahay (Ka’bah) na ito, hindi ka niya nilalait.’ Kaya’t siya ay bumaling papalayo habang sinasabi, ‘Tunay na alam ng Quraish na ako ay ang anak na babae ng kanilang pinuno.” Sinabi ni Walid o ng ibang tao sa isang salaysay ng Hadeeth na ito, “Natisod si Umm Jameel ang kanyang damit habang siya ay umiikot (tawaf) palibot ng Ka’bah at nagsabi, ‘Nawa’y masumpa ang mapanlait.’ Pagkatapos sinabi ni Umm Hakim bint ‘Abdul-Muttalib, ‘Ako ay isang mahinhin na babae kaya’t di ako magsasalita ng kalapastangan at ako ay dalisay kaya’t di ko alam. Pareho tayong mga anak ng iisang amain. At pagkatapos ng lahat, higit na alam (naman) ng Quraysh (kung ano ang katotohanan). Dito nagwawakas ang Tafseer ng Soorah na ito at lahat ng pagpupuri at biyaya ay ukol sa Allah lamang.


[1] Heto ang kompletong Isnaad: Sinabi ni Al-Bukhari na sinabi sa amin ni Muhammad ibn Salaam, na sinabi ni Abu Mu’aawiyah, na sinabi ni A’maash, na sinabi ni ’Umar bin Murrah, mula kay Sa’eed bin Jubair, mula kay Ibn ’Abbas.

[2] Isang labak (Valley) sa Makkah.

[3] Ang tribo ni Propeta Muhammad

[4] Saheeh Al-Bukhari 4972

[5] Saheeh Al-Bukhari (1394, 3525, 4801)

[6] Ang unang bahagi ng talata “Maglaho ang mga kamay ni Abu Lahab” ay isang panalangin laban kay Abu Lahab at ang pangalawang bahagi naman ng talata "maglaho siya! " ay isang impormasyon tungkol sa kanya.

[7] Isang tawagan ng mga Arabo na kung saan tinatawag ang isang tao ng “Ama ni” at dinudugtong ang pangalan ng unang anak. Ang una niyang anak ay si ‘Utaibah, kaya’t ang kanyang palayaw ay ‘Abu ‘Utaibah’. Subalit ginagamit din ang ganitong tawagan sa ibang kadahilanan bukod sa unang anak katulad ni Abu Hurairah (Ama ng kuting) etc.

[8] Isang katayuan ng kamangmangan. Ang kahulugan ng salitang Jaahiliyyah ay kamangmangan. Ginagamit din ang salitang Jaahiliyyah sa isang panahon bago pa man dumating ang Islam.

[9] Walang ibang diyos na dapat sambahin maliban si Allah. Katagang binabanggit kapag ang tao ay papasok na sa relihiyong Islam.

[10] Sabians. The Sabians (Arabic: صابئة‎, Hebrew: צבאים‎) of Middle Eastern tradition were a monotheistic[1] religious group who worshipped in the names of stellar angels. Most of what is known of them comes from the writings of Maimonides and classical Arabic sources, notably ibn Waḥshiyya's The Nabatean Agriculture.http://en.wikipedia.org/wiki/Sabians

[11] Al-Musnad 4/341

Monday, March 28, 2011

Soorah Al-Masad [Ang Himaymay ng Palmera] (111)

Minhaj Quran Level 1  - Fanar Curriculum

Download PDF: http://viewer.zoho.com/docs/ecXGah

Pambungad

Ipinahayag ang Soorah Al-Masad sa Makkah. Ito ay tinatawag din na Soorah Al-Lahab at ito ay nagsasalaysay tungkol sa pagkasira ni Abu Lahab na siyang may tatlong mga anak na lalaki na sina ‘Utbah, Mut’ab at ‘Utaybah. Yumakap sa Islam ang dalawang nauna sa araw ng pagsakop ng Makkah subalit si ‘Utaybah ay hindi nag-Muslim. Si Umm Khulthum, ang anak ng Sugo ni Allah na ay asawa niya (‘Utaybah) at ang kapatid niya (na si Ruqayyah) ay asawa naman ni ‘Uthbah. Nang inihayag ang Soorah (Al-Masad) ang katotohan (o ang kaparusahan) (kay Abu Lahab), sinabi ng ama nilang dalawa (‘Utaybah at ‘Utbah): Ang aking ulo sa inyong ulo ay haraam – ibig sabihin ay – Ni hindi ko kayo titingnan o kakausapin – kung hindi ninyo hihiwalayan ang mga anak ni Muhammad! Kaya’t kanilang hiniwalayan sila. Nang gustong maglakbay ni ‘Utaybah palabas sa Ash-Sham[1] kasama ng kanyang ama, sinabi niya: Tunay na pupuntahan ko si Muhammad upang saktan ang sarili niya at ang anyang relihiyon, kaya’t siya ay pumunta sa kanya at nagsabi: “O Muhammad, tunay na ako ay hindi naniniwala sa Wan-Najmu idhaa hawaa[2],” siya ay lumapit at yumuko at siya ay dumura sa harapan niya at hiniwalayan niya ang anak (ng propeta na si Umm Khultum). Kaya’t dumalangin ang Propeta laban sa kanya at nagsabi: (O Allah gapiin mo siya sa pamamagitan ng isa sa mga aso mo) kaya’t siya ay nilamon ng isang leon. Nasawi din sin Abu Lahab pagkatapos nangyari ang (Digmaan ng) Badr[3] nang siya ay nagkasakit ng nakakahawang sakit na tinatawag ng Al-‘Adasah. Walang lumalapit sa kanya sa loob ng tatlong araw hangga’t siya ay bumaho ng husto. Nang natakot na ang kanyang mga kasama sa hiya, sila ay naghukay para sa kanya ng isang hukay at kanila siyang itinulak dito gamit ay mahaba at makapal na tabla hangga’t siya ay nailagay dito. Sila ay nagtapon mga bato dito hangga’t siya ay nailibing dito. Wala ni isa na bumuhat sa kanya dahil sa takot nilang mahawa (ng sakit) at masawi katulad nang paano ipinaalam sa kanya ng Maluwalhating Qur’an at siya ay namatay ng isang napakasamang kamatayan. At ang kanyang asawa naman (na si Umm Jameel), ‘Arwraa’ Al-ula at siya ay tinawag na Umm Qabeeh (ang ina ng kapangitan/pangit) at siya ay binanggit sa Soorah Al-Masad bilang (nagdadala ng mga Panggatong) at siya ay nagdadala ng tinik na nakabigkis at tistle at ito ay kanyang kinakalat sa gabi sa landas ng Propeta, sallallaahu alaihi wa sallam upang saktan siya. Tunay siya ay mapagpahamak katulad ng kanyang asawa. Siya ay nagpapalaganap ng paninirang puri sa pagitan ng mga tao at siya ay nagsisilab ng apoy ng pagkapoot at awayan sa pagitan nila. Tanyag na siya ay may maluhong kwintas na alahas. Sinabi niya: Sumpa ko kay Al-Laat at ‘Uzza[4] ito ay aking igugugol sa pagpahamak kay Muhammad, kaya’t ito ay sinanhi sa kanya ni Allah na mapalupotan siya ng lubid sa leeg ng Masad sa impyerno.

[بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ ]

تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ (١) مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ (٢) سَيَصْلَى نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ (٣) وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ (٤) فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍ (٥)

(1) Maglaho ang mga kamay ni Abu Lahab (ang tiyuhin g Propeta), maglaho siya! (2) Ang kanyang kayamanan at kanyang mga anak ay walang magiging kapakinabangan sa kanya! (3) Tiyak na siya ay sisilaban sa Nagalagablab na Apoy! (4) Gayundin ang kanyang asawa na nagdadala ng mga Panggatong (mga tinik ng Sadan na kanyang iniuumang sa landas ng Propeta, o ang kanyang paninirang –puri sa Propeta) (5) Sa kanyang leeg ay nakapulupot ang lubid ng Masad (mga himaymay ng palmera).

Kahulugan ng mga Salita

Salita

Kahulugan

Tabbat yadaa abee lahab

Panalangin laban kay Abu Lahab sa pagkasira niya at pagkalugi niya

Watabb

At siya ay nasira at nalugi nga ng tunay

Maa agh-naa ’anhu maaluhu

Hindi niya napakinabangan ang kanyang kayamanan kahit sa anumang bagay

Wa maa kasab

Kung ano ang ginawa niya laban sa propeta

Sayaslaa naaran dhaata lahab

Siya ay susunugin sa napakainit ng apoy

Hammaa latal hatab

Magsanhi ng katiwalian sa pagitan ng mga tao

Masad

Himaymay ng palmeras

Kabuoang kahulugan

Ang diin ng pinagpalang Soorah na ito ay umiikot sa pagkasira ni Abu Lahab, ang kalaban ni Allah subahanahu wataala at ng Kanyang marangal na Sugo, sallallaahu alaihi wasallam. Tunay na si Abu Lahab ay matinding kaaway ng Sugo ni Allah. Kanyang sinisiyasat ang bawat hakbang ng Propeta upang sirain ang pag-anyaya niya (sa mga tao tungo sa Islam) at hadlangan ang mga tao sa pananampalataya dito. At siya ay napangakuan ni Allah sa Soorah na ito ng naglalagablab na apoy, katulad din ng pagpangako ni Allah sa asawa ni Abu Lahab na si Umm Jameel na siya namang nagpapalaganap ng paninirang puri at kasiraan sa pagitan ng Propeta at tribo (ng Quraish) upang hindi sila maniwala sa kanya kapag siya ay mag-anyaya sa kanila sa Islam. Kaya’t sina Abu Lahab at ng kanyang asawa ay nilipol ni Allah at ginawa silang babala sa lahat ng kumakalaban sa Propeta o di kaya’y kumalaban sa kanyang Relihiyon.

Pagsasanay

1 Isulat ang mga sumusunod na salita sa kanilang tamang kinalalagyan mula sa mahalagang Soorah. (Yadaa – Lahab – Agh-naa – Sayaslaa – Hablun)

Bismillahir Rahmaanir Raheem

(1) Tabbat _____ Abee _____ Watabb. (2) Maa ___ ’anhu maaluhu wa maa kasab. (3) _____ naaran dhaata lahab. (4) wam-raatuhu hammalatal hatab. (5) Fee jeediha ____ min masad.

2 Ipagdugtong ang mga salita at kanilang kahulugan

Tabbat yadaa abee lahab

At siya ay nasira at nalugi nga ng tunay

Watabb

Panalangin laban kay Abu Lahab sa pagkasira niya at pagkalugi niya

Maa agh-naa ’anhu maaluhu

Kung ano ang ginawa niya laban sa propeta

Wa maa kasab

Hindi niya napakinabangan ang kanyang kayamanan kahit sa anumang bagay

Hammalatal hatab

Himaymay ng palmeras

Masad

Magsanhi ng katiwalian sa pagitan ng mga tao

3 Ano ang nais na ipagawa ni Abu Lahab sa kanyang dalawang anak na si ‘Utbah at ‘Utaibah pagkatapos naipahayag ang Soorah Al-Masad ?

____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

4 Ano ang sinabi ni ‘Utaybah sa Sugo ni Allah sallallaahu ‘alaihi wa sallam ?

____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

5 Magbanggit ng dalawang aral mula sa mga mararangal na talata ?

____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Araling Pambahay

Mainam na isaulo ang Soorah Al-Masad.


[1] Syria, Palestine, Jordan.

[2] Soorah An-Najm (53). Alalaong baga, hindi siya naniniwala na ang Qu’ran ay salita ni Allah.

[3] Ang unang digmaang naganap sa pagitan ng mga Muslim at mga Paganong Quraish.

[4] Dalawang diyos-diyosan na sinasamba ng mga Quraish bago dumating ang Islam.

Wednesday, March 23, 2011

Tafseer Soorah An-Nasr

 

181220101533 Dukhan Masjid, Dukhan Qatar

Tafseer Ibn Katheer sa Wikang Filipino

Download PDF: https://viewer.zoho.com/docs/wXc9S

Ito ay ipinahayag sa Madeenah

Ang mga kabutihan ng Soorah An-Nasr

Dati ng nabanggit na ang Soorah An-Nasr ay katumas ng ¼ ng Qur’an at ang Soorah Az-Zalzalah na ¼ din ng Qur’an. Itinala ni An-Nasaa’i mula kay ’Ubaydullah bin ’Abdullah bin ’Utbah na sinabi sa kanya ni Ibn ’Abbas, ”O ’Utbah! Alam mo ba ang huling Soorah ng Qur’an na naipahayag?” Kanyang sagot, “Oo, it ay

[إِذَا جَآءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ]

(Kapag dumatal (sa iyo, O Muhammad) ang kalinga ni Allah at tagumpay) (110:1). Sinabi ni Ibn ’Abbas, ”Ikaw ay nagsalita ng katotohanan.”

[بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ

[إِذَا جَآء نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ- وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِى دِينِ اللَّهِ أَفْوجاً- فَسَبّحْ بِحَمْدِ رَبّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوبَا-]

Sa Ngalan ni Allah, Ang Mahabagin, Ang Maawain

1. Kapag dumatal (sa iyo, O Muhammad) ang kalinga ni Allah at tagumpay

2. At iyong napagmasdan ang mga Tao na nagsisipasok sa Relihiyon ni Allah nang maramihan.

3. Kaya’t ipagbunyi mo ang mga Papuri sa iyong Panginoon at manalangin na igawad Niya ang Kanyang Kapatawaran. Katotohanan, Siya ang tumatanggap ng pagsisisi at nagpapatawad.

Ipinaalam ng Soorah na ito ang pag-tatapos ng buhay ng Sugo ni Allah

Naitala ni Al-Bukhari mula kay Ibn ’Abbas na sinabi niya, ”Nakagawian nang dinadala ako ni ’Umar sa mga pagtitipon ng mga matatanda (na nakalahok sa digmaan) ng Badr. Subalit tila baga na may isa sa kanila ang nakaramdan sa kanyang sarili (laban sa aking pagdalo). Kaya’t kanyang sinabi, ”Bakit mo dinadala (ang batang) ito na kasama natin samantalang may mga anak naman kami katulad niya (ng gulang). Tugon ni ’Umar, ’Tunay na siya ay mula sa mga kilala ninyon’. Isang araw nagpaunlak siya sa kanila at inimbita ako na maupo kasama nila at sa aking palagay, inimbita lamang niya ako sa araw na iyon para lamang may maipakita sa kanila. Sinabi niya, ‘Ano ang inyong masasabi sa salita ni Allah,

[إِذَا جَآءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ]

(Kapag dumatal (sa iyo, O Muhammad) ang kalinga ni Allah at tagumpay). Sinabi ng ilan sa kanila, ’Tayo ay inatasang magpunyagi kay Allah at humingi ng Kanyang kapatawaran dahi sa Kanyang pagtulong sa atin at pagbigay sa atin ng tagumpay.’ Ang iba naman sa kanila ay tahimik at hindi nagsalita ng kahit ano pa. Pagkatapos, sinabi ni ’Umar sa akin, ’Ito rin ba ang sinasabi mo, O Ibn ‘Abbas ?’ Ang sabi ko, ‘Hindi .’ Sinabi niya, ‘Ano ang iyong masasabi’. Sinabi ko, “Ito ay ang pagtatapos ng buhay ng Sugo ni Allah na pinapaalam sa kanya ni Allah. Sinabi ni Allah,

[إِذَا جَآءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ]

(Kapag dumatal (sa iyo, O Muhammad) ang kalinga ni Allah at tagumpay) na ang ibig sabihin ay ito ay palatandaan mula sa iyong panginoon na malapit ng magtatapos ang iyon buhay

[فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوِبَا ]

(Kaya’t ipagbunyi mo ang mga Papuri sa iyong Panginoon at manalangin na igawad Niya ang Kanyang Kapatawaran. Katotohanan, Siya ang tumatanggap ng pagsisisi at nagpapatawad.)’ Kaya’t sinabi ni ‘Umar ibn Al-Khattab, ‘Wala na akong alam tungkol dito bukod sa sinabi mo.” Mag-isang nagtala si Al-Bukhari nito. Naitala ni Imam Ahmad mula kay Ibn ‘Abbas, “Nang,

[إِذَا جَآءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ]

(Kapag dumatal (sa iyo, O Muhammad) ang kalinga ni Allah at tagumpay) ay naipahayag, sinabi ng Sugo ni Allah

«نُعِيَتْ إِلَيَّ نَفْسِي»

(Ang aking kamatayan ay naihayag na sa akin). Tunay na siya ay namatay sa taon na iyon.” Si Ahmad ay mag-isang nagtala ng hadeeth na ito. Itinala ni Al-Bukhari na sinabi ni ‘Aishah, “Sinasabi parati ng Sugo ni Allah sa kanyang pagyukod at pagpatirapa,

«سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي»

(Luwalhatiin Ka, O Allah ang aming Panginoon, lahat ng pagpunyagi ay para sa Iyo. O Allah patawarin mo po ako.) Ito ay kanyang ginawa bilang pagganap ng kahulugan ng Qur’an.” Ito ay itinala ng Grupo[1] liban kay At-Tirmidhee. Itinala ni Imam Ahmad mula kay Masruq na sinabi ni ‘Aishah, “Parating binabanggit ng Sugo ni Allah sa mga huling araw ng kanyang buhay ang,

«سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ، أَسْتَغْفِرُ اللهَ وَأَتُوبُ إِلَيْه»

(Luwalhatiin si Allah, purihin Siya, Ako ay humihingi ng Kanyang kapatawaran at ako ay Nagsisisi at nanumbalik sa Kanya.) At sinabi niya,

«إِنَّ رَبِّي كَانَ أَخْبَرَنِي أَنِّي سَأَرَى عَلَامَةً فِي أُمَّتِي، وَأَمَرَنِي إِذَا رَأَيْتُهَا أَنْ أُسَبِّحَ بِحَمْدِهِ وَأَسْتَغْفِرَهُ، إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا، فَقَدْ رَأَيْتُهَا:

[إِذَا جَآءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ - وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِى دِينِ اللَّهِ أَفْوَجاً - فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوِبَا ]»

(Tunay na sinabi sa akin ng aking Panginoon that matutunghayan ko ang isang palatandaan sa aking Ummah at inatasan Niya ako na kapag nakita ko na ito, Siya ay aking luluwalhatiin at humingi ng Kanyang kapatawaran, sapagkat Siya lamang ang tumatanggap ng pagsisisi. At tunay na ito ay nakita ko na. (Kapag dumatal (sa iyo, O Muhammad) ang kalinga ni Allah at tagumpay. At iyong napagmasdan ang mga Tao na nagsisipasok sa Relihiyon ni Allah nang maramihan. Kaya’t ipagbunyi mo ang mga Papuri sa iyong Panginoon at manalangin na igawad Niya ang Kanyang Kapatawaran. Katotohanan, Siya ang tumatanggap ng pagsisisi at nagpapatawad.) Itinala din ni Muslim ang Hadeeth na ito. Ang kahulugan ng Al-Fath ay ang pagsakop ng Makkah at isa lamang ang pananaw tungkol dito. Tunay na ang mga iba’t-ibang lugar ng Arabia are naghihintay lamang ng pagsakop ng Makkah bago sila yayakap sa Islam. Sabi nila, ”Kung siya (Muhammad) ay magwawagi laban sa kanyang nasyon, siya ay isang (tunay) na propeta.” Kaya’t nang siya ay binigyan ni Allah ng tagumpay sa Makkah, sila ay nagsipasok sa Relihiyon ni Allah ng dagsaan. Kaya’t hindi tumagal ng dalawang taon (pagkatapos ng pagsakop ng Makkah) bago’t napuno ng pananampalataya ang tangway ng Arabe. At walang natirang mga tribo ng mga Arabo kundi sila ay tumanggap ng Islam. Lahat ng puri at biyaya ay kay Allah. Itinala ni Al-Bukhari sa kanyang Sahih[2] na sinabi ni ’Amr bin Salamah, ”Nang masakop ang Makkah, lahat nang tao ay nagmadaling pumunta sa Sugo ni Allah upang tanggapin ang Islam. Maraming mga lupain na inaantala ang kanilang pagtanggap ng Islam hanggang sa pagsakop ng Makkah. Sinasabi ng mga tao, ’Pabayaan mo siya at ang kanyang mga kasamahan. Kapag siya ay magtatagumpay laban sa kanila, siya nga ay (totoong) propeta.” Nasuri na natin ang ekspedisyon ng mga digmaan sa pagsakop ng Makkah sa ating aklat As-Surah. Samakatuwid ang sinumang magnais ay kanya itong suriin doon. At lahat ng pagpuri at biyaya ay kay Allah. Itinala ni Imam Ahmad mula kay Abu ‘Ammar na may isang kapitbahay ni Jabir ibn ‘Abdullah ang nagsabi sa kanya, “Bumalik ako galing sa isang paglalakbay at ako pinuntahan at binati ni Jabir bin ‘Abdullah. Kaya’t nagsimula akong magsalita sa kanya tungkol sa pagkawatak watak na nangyayari sa mga tao at kung ano ang sinimulan nilang gawin. Kaya’t umiyak si Jabir at sinabi niya, ‘Narinig ko na nagsabi ang Sugo ni Allah,

«إِنَّ النَّاسَ دَخَلُوا فِي دِينِ اللهِ أَفْوَاجًا، وَسَيَخْرُجُونَ مِنْهُ أَفْوَاجًا»

(Tunay na ang mga tao ay nagsipagpasok sa Relihiyon ni Allah ng dagsaan, sila ay magsisilisan din ng dagsaan.) At dito nagtatapos ang Tafseer ng Soorah An-Nasr, at lahat ng papuri at biyaya ay sa Allah lamang.


[1] Grupo ng nagtatala ng Hadeeth na sina Al-Bukhari, Muslim, Abu Dawud, At-Tirmidhee, Ibn Majah, An-Nasa’i at Ahmad. Ito ay pag-grupo na ginawa ng isang dalubhasa sa Hadeeth si Al-Haafidh Ibn Haajar Al-‘Asqalaani.

[2] Sahih Al-Jaami’ ang pangalan ng mga hadeeth na tinipon ni Imam Bukhari. Ito ay mas kilala bilang Sahih Bukhari.

Tuesday, March 22, 2011

Soorah An-Nasr – Fanar Curriculum

 

191220101542 Masjid in Souq Najada, Doha Qatar

Download PDF here: https://viewer.zoho.com/docs/wdzcQe

Soorah An-Nasr (110)

Ipinahayag ang Soorah An-Nasr sa Madeenah at ito ay nagsasalaysay tungkol sa pagpapalaya ng Makkah[1] na sa pamamagitan nito mga Muslim ay naging makapangyarihan at dakila. At ito ay nakatulong sa paglaganap ng Islam sa Tangway ng Arabe[2]. Ito ay naging dahilan din ng pag pungos ng kuko ng Shirk at pagkaligaw. Nang dahil sa hayag na pagkapanalo na ito, nagsipagpagsok ang mga tao sa Relihiyon ni Allah subhanahu wa taala. Umangat ang watawat ng Islam at naglaho ang pananampalataya sa mga diyos-diyosan. Ang pagpahayag ng balita ng pagpalaya sa Makkah bago pa man ito naganap ay isa sa mga malakas na patunay ng katapatan ng pagka-propeta ni Propeta Muhammad sumakanya nawa ang biyaya at kapayapaan.

Sa Ngalan ni Allah, Ang Mahabagin, Ang Maawain

  1. Kapag dumatal (sa iyo, O Muhammad) ang kalinga ni Allah at tagumpay
  2. At iyong napagmasdan ang mga Tao na nagsisipasok sa Relihiyon ni Allah nang maramihan.
  3. Kaya’t ipagbunyi mo ang mga Papuri sa iyong Panginoon at manalangin na igawad Niya ang Kanyang Kapatawaran. Katotohanan, Siya ang tumatanggap ng pagsisisi at nagpapatawad.

Mga Kahulugan ng mga Salita

Mga Salita Kahulugan

Nasrullah Pagkapanalo ng Relihiyon ni Allah

Al-Fath Pagbukas ng mga puso ng tao sa pagyakap ng Islam o Pagpalaya sa Makkah

Deenillah Ang Relihiyong Islam

Afwaaja’ Pagkarami rami (Grupo-grupo)

Fasabbih bihamdi rabbika Gunitain mo ang iyong Panginoon na tumupad sa kanyang pangako sa pamamagitan ng patulong sa iyo, at magpasalamat ka sa Kanya dahil sa pag-gabay Niya sa mga tao sa Relihiyong Islam.

Wastaghfirh Humingi ka ng kapatawaran mula sa Kanya na at para sa iyong mga kasamahan na nagbagabag sa kanilang sarili dahil sa pagka antala ng kanilang pagwawagi.

Tawwaabah Ang labis na tumatanggap ng pagsisisi ng Kanyang mga alipin.

Ang Pangkalahatang Kahulugan

Sa soorah na ito, nagbigay ng mabuting balita si Allah sa Kanyang sugo tungkol sa pagsakop at pagpalaya ng Makkah. Inatasan din Niya (ang Kanyang propeta) na maging mapagpasalamat sa biyaya ng pagpasok ng mga tao sa Relihiyon ni Allah ng maramihan. Sapagkat marami sa kanila ay mula sa kanyang kapamilya at tagataguyod na dati rati ay kanyang mga kaaway. Tunay na nagsipasok ang mga Arabe sa Islam ng walang nangyaring digmaan at patayan at hindi tumagal ng dalawang taon pagkatapos ng pagsakop sa Makkah nanaig ang Al Iman (pananampalatayang Islam) sa Tangway ng Arabe. Nais lamang ni Allah mula sa Kanyang sugo na purihin Siya at dakilain Siya at pasalamatan Siya sa biyayang ito. At siya ay nagpasalamat sa Kanya sa pagwawagi sa kanyang mga kaaway at siya ay humingi sa Kanya ng kapatawaran para kanya at sa kanyang Ummah[3]. Pinapahiwatig ng Soorah An-Nasr ang malapit nang pagkamatay ng Propeta sallallahu alaihi wa sallam kaya naman tinawag itong Soorah ng Pamamaalam. Nang ito ay naihayag sinai ng Propeta sallallahu alaihi wa sallam kay Aishah (Nakikita ko na ito ay walang iba kundi ang aking katapusan). Sinabi ni Ibn ‘Umar (Ipinahayag ang Soorah na ito sa Mina[4] sa Hujjah al Widaa’[5] at pagkatapos nito ipinahayag naman ang banal na talata (Sa Araw na ito, Aking ginawang ganap ang inyong relihiyion[6]). Nabuhay pa ng walumpu’t araw ang Propeta pagkatapos nito pagkatapos siya ay pumanaw na (at sumama) sa Samahan ng mga Matataas)[7].

Pagsasanay

1. Isuat ang mga sumusunod na salita sa kanilang tamang kinalalagyan mula sa mahalagang Soorah.

(Nasr – An-Naas – Afwaajaa’ – Istaghfir – Tawwaabaa’)

Bismillahir Rahmanir Raheem

(1) Idhaa jaa-a nasrullahi wal fath. (2) Wa raayta ______ yadkhuloona fee deenillahi _______. (3) Fasabbih bihamdi rabbika wa _______. (4) Innahu kaana __________.

2. Ipagdugtong ang mga salita at kanilang kahulugan

Nasrullah Pagbukas ng puso ng mga tao sa pag tanggap sa Islam

Al-Fath Pagwawagi ng Relihiyong Islam

Deenillah Maramihan

Afwaajaa’ Ang relihiyong Islam

Fasabbih bihamdi rabbika Gunitain mo ang iyong Panginoon na tumupad sa Kanyang pangako sa pagtulong sa iyo at magpasalamat ka sa kanyang pag-gabay sa mga tao sa relihiyong Islam

3. Ano ang ibinigay na mabuting balita ni Allah sa Kanyang marangal na Propeta?

4. Ano ang iniutos ni Allah sa Kanyang marangal na Propeta?

5. Magbanggit ng dalawang bagay na tinuturo ng Soorah na ito

Araling Pambahay

Mainam na isaulo ang Soorah An-Nasr.


[1] Nasakop na ng Propeta at ng kanyang kasamahan ang Makkah

[2] Arabian Peninsula

[3] Mga nanampalataya sa Islam

[4] Isa sa mga lugar sa Makkah na kung saan ginaganap ang Hajj

[5] Ang Hajj na pamamalaam. Ang huling Hajj ng propeta Muhammad.

[6] Soorah Al-Maa’idah (5) : 2

[7] Rafeeq Al-A’la (Company of the Highest in paradise)